Tastzin: stil je huidhonger in de natuur

Bijgewerkt op: 17 sep 2021

"Too often we underestimate the power of a touch, a smile, a kind word, a listening ear, an honest compliment, or the smallest act of caring, all of which have the potential to turn a life around.”

- Leo F. Buscaglia -


Aanraken is essentieel voor mensen (en dieren). Je kunt tastzin niet spontaan uitschakelen; je huid staat altijd 'aan'. Dit in tegenstelling tot zien, horen, ruiken en proeven, die je uit kan schakelen door je ogen te sluiten, oordopjes in te doen, je neus dicht te houden en niks te eten of drinken. In tijden van Covid-19, waarin het belangrijk is om verspreiding van het virus te voorkomen en de overheid daarom een verplichting oplegt om anderhalve meter afstand te houden van anderen (buiten je gezin), is het niet altijd makkelijk om in die aanrakings-behoefte te voorzien. De urgentie die gevoeld kan worden om aangeraakt te worden, wordt ook wel 'huidhonger' genoemd.


Huid en knuffelen

Je huid communiceert twee kanten op. Allereerst komt de informatie van buiten naar binnen, je voelt bijvoorbeeld dat iets warm of koud, hard of zacht, scherp of bot is. Daarnaast drukt je huid ook uit hoe jij je van binnen voelt: je krijgt kippenvel als je ontroerd bent, gaat blozen als je verliefd bent, of zweten als je je schuldig voelt.


Knuffels en positieve aanrakingen zorgen voor een prettig en ontspannen gevoel. Bij het aanraken (door de ander) komt namelijk het knuffelhormoon oxytocine vrij in je lichaam. Dit hormoon activeert het parasympatisch zenuwstelsel, dat voor rust en kalmte zorgt. Het vermindert angst en stress (hormoon cortisol neemt af), het vermindert pijn (pijnstillende werking), het versterkt positieve gedachten, vermindert depressieve gevoelens en versterkt vertrouwen. De afname van stress zorgt voor een verbetering van het immuunsysteem.


Experiment

Het experiment dat Harry Harlow in 1958 uitvoerde met rhesusaapjes (the nature of love) toonde aan dat knuffelen door babyaapjes belangrijker werd gevonden dan eten. De nu controversiële studie onderzocht hoe aapjes zich bij sociale isolatie gedroegen in stress-situaties. Als ze een zogenaamde surrogaatmoeder in de buurt hadden, waar ze mee konden knuffelen, waren ze sneller getroost en minder gestresst. Bij het kiezen tussen een 'moeder' van draadstaal met een fles voedsel of een met een zachte 'vacht' zonder fles, verkozen de aapjes de knuffelbare surrogaatmoeder boven de metalen constructie met eten. Dit onderzoek is baanbrekend